Otizmli oğlu ve eşinden etkilenerek kendisini engelli bireylere adadı

Erzurum‘da yaşayan Şaban Hepekbiç, bedensel engelli eşi ve otizmli oğlundan etkilenerek, engelli bireylere yardım için uğraş gösteriyor.

Erzurum‘da yaşayan Şaban ve Nurgül Hepekbiç çiftinin dünyaya gelen ikinci çocukları Eren’e, 6 yaşında geçirdiği ateşli havale sonucu otizm teşhisi konuldu.

Çocuklarına daha düzgün gelecek sunabilmek için bir mühlet Ankara’da ömürlerini sürdüren Hepekbiç ailesi, daha sonra kente döndü.

Yaşadığı felç sonucu bedensel engelli kalan eşi Nurgül ve otizmli oğlu Eren ile hayatını sürdüren Şaban Hepekbiç, eşinin tavsiyesi üzerine Erzurum Zihinsel ve Bedensel Engelliler Derneğine üye oldu.

Bedensel engelli eşiyle dernekte engelli bireylere hizmet etmeye başlayan Hepekbiç, bir yılın akabinde yapılan seçimle dernek başkanlığına seçildi.

Engelliler için cümbüşler, yardım çalışmaları düzenleyen Hepekbiç, eşinin ve dernek üyelerinin takviyesiyle engellilerin yüzünü güldürüyor.

“Bu çocuklarımızın tek isteği sevgi”

Erzurum Zihinsel ve Bedensel Engelliler Derneği Başkanı Şaban Hepekbiç, AA muhabirine, 27 yaşındaki oğluna 6 yaşında otizm teşhisi konulduğunu, eşinin ise sonradan geçirdiği felç sonucu bedensel engelli olduğunu söyledi.

Oğluyla daha uygun irtibat kurmak için ailece 6 yıl Ankara’da yaşayıp eğitim aldığını belirten Hepekbiç, Erzurum’a döndükten sonra çalıştığı kurumdan emekli olup dernek faaliyetlerine yük verdiğini anlattı.

Hepekbiç, şöyle devam etti:

“Eşim felç olunca ve çocuğum da özel rehabilitasyon eğitimi alınca, ‘Erzurum’da engelli çocuklara hizmet eden dernek var mı?’ diye sorduk. Bir dernek olduğunu söylediler. O derneğe üye olmak istedik. Yalnızca çocuğum için değil, bu çocuklar da benim çocuğum diyerek onlar için bir şeyler yapmak istedim. Dernekte bir yıl üye olarak çalıştıktan sonra lider seçildim. Bir yıldır farkındalık yaratmak için kışın kafelerde, yazın piknik alanlarında faaliyet yapıyoruz. Geçtiğimiz yaz ayında çocuklarımızı tatile götürdük. Çocuklarımızla birlikte yaşamak için takviye oluyoruz. Bu çocuklarımızın tek isteği sevgi. Sevgiyi verdikten sonra karşılığını çok fazla alıyorsunuz.”

Zorlandığı vakitlerde en büyük destekçisinin eşi olduğuna işaret eden Hepekbiç, “Evde eşimle çocuklar için ne yapabiliriz diye daima çalışıyoruz. Bunu seve seve yapıyoruz. Allah, son nefesimi verene kadar bu çocuklara, eşime ve engellilere yardım etmeyi nasip eylesin. Dernekçilik güç lakin karşı taraftan sevgi, ilgi alınca memnun ediyor.” dedi.

Çocuğu için aldığı eğitimleri öteki engellilere de uyguluyor

Çocuğuna otizm teşhisi konulduktan sonra eğitimler alan Hepekbiç, “Bu çocuklar kendilerinin özel olduğunu biliyor. ‘Ben özelim, toplumsal hayatına beni de dahil edeceksin.’ diyorlar aslında. Bunları yaptıkça çocuğum çok memnun oluyor. Artık öteki çocuklarımıza da birebir biçimde bunları yapıyoruz. Her çocuğun ne istediğini anlayabiliyorum. Eşim de bu bahiste kitaplar okuyor.” diye konuştu.

Derneğin idaresinde engellilere hizmet eden Nurgül Hepekbiç ise eşiyle başladığı dernekte çok keyifli olduğunu anlatarak, “Eşim bu bahiste çok hassas birisi. İkimiz de canıgönülden severek çalışıyoruz. Öteki çocukları kendi çocuğumuzdan ayırt etmiyorum. Onları sevindirmekten memnunluk duyuyorum.” tabirlerini kullandı.