Yüksekova’daki Katliamın Yarası 36 Yıldır Dinmiyor
Hakkari’nin Yüksekova ilçesinde 36 yıl evvel PKK tarafından gerçekleştirilen sivil katliamda 28 kişi hayatını kaybetmişti. Katliamdan sağ kurtulan Hasret Boz, o anı ve annesinin onu nasıl kurtardığını anlattı.
Hakkari‘nin Yüksekova ilçesinde 36 yıl evvel ortalarında bebeklerin de bulunduğu 28 kişinin katledildiği hain hücumun acısı ortadan geçen vakte karşın dinmiyor.
Yüksekova ilçe merkezine yaklaşık 50 kilometre uzaklıktaki İkiyaka köyünde 24 Kasım 1989 tarihinde PKK, sivil katliamı gerçekleştirdi. Hava karardıktan sonra köye gelen PKK’lılar, meskenlerdeki bebek, çocuk, bayan ve yaşlıların da ortalarında bulunduğu saf insanları kurşuna dizdi. Taarruzda 28 sivil katledildi ve meskenler ateşe verildi. Katliama en acı halde tanıklık eden İkiyaka köyü sakinleri, bu büyük acıyı birinci günkü üzere yaşıyor.
Katliamdan annesinin eforuyla kurtulan Hasret Boz, o geceye dair annesinden dinlediklerini ve kendi tanıklığını aktardı. Boz, “Ben küçüktüm annemin anlattığına nazaran, gece baskına geldiler. Birinci başta dedemgillerin konutuna giderek orada hepsini öldürüyorlar. Akabinde babamgillere geliyorlar. Babamla bir arada babaannemi, amcamın eşini ve iki çocuğunu, beni ve annemle birlikte bizi dışarıya alıyorlar. Hepsini kurşuna dizerken, annem orada beni sırtlayıp 2 katlı meskenin 2. katından atlıyor beni kurtarmak için. Annemin söylediği üzere cesetlerin üzerine yanıcı husus döküyorlar. İşte orada benim babam, amcamın eşi, çocukları, babaannem öldürüldükten sonra yakılıyorlar. Annem zati oradan atlarken yaralandı fakat beni kurtarmak için yarasının kederinde değil, asıl beni kurtarmak sıkıntısında. ve oradan uzaklaşıyor. Zirve tepe, dağ dağ diyerek öbür köye giderek beni kurtardı yaralı haliyle” dedi.
Boz, ailesinin isimlerinin tek tek söylendiğini belirterek, o anı şöyle anlattı:
“En son korucu başkanı, babamın baş ucundaydı. ‘Esat Boz cenazesi burada’ dedi ve üzerinde bir battaniye ve benim dönüm noktam o siyah battaniye. Korucu başı babamın üzerindeı battaniyeyi kaldırdığı sırada başındaı dumanlar çıkıyordu. Benim babam kül olmuştu. Ben o siyah battaniye ile büyüdüm. Ben büyüdüm lakin bu olayın peşini asla bırakmadım.” – HAKKARİ