Neşet Ertaş’ın Doğduğu Köy Eski Günlerini Arıyor
Kırşehir’in Kırtıllar Mahallesi, halk ozanı Neşet Ertaş’ın doğduğu yer olmasına karşın köyde ömür giderek zorlaşıyor. Gençler geçim korkusuyla kentlere göç ederken, müzik geleneği de yok olma tehlikesiyle karşı karşıya. Neşet Ertaş’ın evi ve köy okulu için yapılan düzenlemeler, göçü ve işsizliği önlemeye yetmedi.
Haber: Seyfi ÇELİKKAYA
(KIRŞEHİR) – Halk ozanı Neşet Ertaş’ın doğup büyüdüğü, daha evvel köy olan, akabinde Kırşehir’in Akpınar ilçesine bağlı Kelismailuşağı Köyü ile birleştirilip mahalle haline getirilen Kırtıllar’da ömür giderek zorlaşıyor. Bir vakitler her konutta davul, zurna, keman, cümbüş, saz sesleri ortasında yükselen türkülerin yerini bugünlerde sessizlik aldı. Kırtıllar’da bir iki konutta davul zurnadan öteki müzik aleti kalmadı. Gençler, geçinebilmek için kentlere göç etti.
Hiçbir müzik eğitimi almadığı halde Türk Halk Müziği’ne unutulmayacak eserler kazandıran, “Bozkırın Tezenesi” olarak isimlendirilen halk ozanı Neşet Ertaş’ın vefatından sonra doğduğu köy ve buradaki konutu ilgi odağı haline geldi. Neşet Ertaş’ın doğduğu evin dışı yenilendi, köy okulu “Neşet Ertaş Köy Ömür Merkezi” olarak dizayn edildi. Köyün çabucak yanı başındaki dere yatağına 2 bin 800 dekar tarım alanını sulamaya yönelik inşa edilen baraja ozanın ismi verildi. Tüm bunlar köydeki göçü, işsizliği önlemeye yetmedi.
Düğünlerde, merasimlerde davul-zurna, saz, keman, darbuka, cümbüş çalarak Abdal geleneğini sürdüren köylüler geçinebilmek için kentlere gidip, inşaatlarda çalışmaya başladı, Abdal geleneğinde yer alan müzik aleti ile geçim sağlama periyodu de sona erdi. Köyde bir iki mesken dışında davul-zurna da kalmadı. Köy de nüfus azalınca komşu köyün mahallesi yapıldı.
“ Düğün olayı olsa da yetmiyor bize”
Kırtıllar’da yaşayan Neşet Ertaş’ın akrabalarından Arap Uyanık, Neşet Ertaş’ın babası Muharrem Ertaş’ın 1938 sarsıntısından sonra köye gelip, yerleştiklerini söyledi. 7-8 yaşına kadar köyde kalan Neşet Ertaş’ın daha sonra Yerköy tarafına, oradan da sırasıyla Kırşehir, Ankara ve Kırıkkale’ye gittiğini anlatan Uyanık, Kırtıllar’daki son durumu şöyle özetledi:
“Hayat pahalılığı nedeniyle çocuklarımız demire gidiyor, inşaatlarda çalışıyoruz. Düğün olayı olsa da yetmiyor bize. Çocuklarımızı kentlere demirde çalışmaya salıyoruz inşaatlara. Hiçbir gelirimiz yok. Davul zurna da tekleme çalınıyor. Düğünler düğün salonlarında oluyor. Temelli hiçbir gelirimiz yok.
Neşet Ertaş’ın meskeni olduğu için Turizm Bakanlığı dış tarafını yaptırdı. İç tarafına da hiçbir şey yapılmadı. Yalnızca bir pencere değişti. Kapılarımız neyimiz değişmedi. İçeride hiçbir şey yapılmadı. Öylece kaldı. ‘Yapılacak’ dediler öylece kaldı.
Burada yaz günü olunca 20-25 hane oluyor da kış günü olunca 15 haneye falan düşüyor. Yaz günü millet çoğalıyor. Kentlere gidiyorlar. Geçim zahmeti var. Ondan ötürü burada geçinmek çok sıkıntı. Tarlamız yok, grubumuz yok. Hiçbir gelirimiz yok. Daha evvel devlet tarafından bize 20’şer, 25’er koyun verildi. O koyunla bu vakte kadar geldik. Artık saman kıymetlendi. Tarla kadro da olmadığı için mecburi koyunumuzu daima satmak zorunda kaldık.”