Yönetimler Ramazan Ayına Özel Mesai Düzenlemesi Yapabilir!

Ramazan ayını öbür devirlerden ayıran en kıymetli öge, sırf kişisel ibadet hayatını değil, toplumsal hayatın tamamını etkileyen güçlü bir toplumsal ve kültürel atmosfer oluşturmasıdır. Bilhassa ülkemizde Ramazan ayı; günlük hayat ritminin değiştiği, çalışma ve dinlenme sisteminin farklılaştığı, toplumsal hayatın iftar ve sahur saatlerine nazaran formlandığı ve paylaşma kültürünün ağırlaştığı özel bir devir olarak yaşanmaktadır.

Bu tarafıyla Ramazan ayı, sadece kişisel bir tercih alanı değil, kamu hizmetinin yürütülme şartlarını da dolaylı biçimde etkileyen toplumsal bir gerçekliktir. Yönetim hukukunda kamu hizmetinin sunumunda toplumsal kaidelerin ve çalışma verimliliğini etkileyen ögelerin dikkate alınması kamu faydası unsurunun doğal bir sonucu olarak kabul edilmektedir.

Öte yandan, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 99 uncu hususunda; “Memurların haftalık çalışma müddeti genel olarak 40 saattir. Bu müddet Cumartesi ve Pazar günleri tatil olmak üzere düzenlenir. Lakin bu kanuna, özel kanunlara, Cumhurbaşkanlığı kararnamelerine yahut bunlara dayanılarak çıkarılacak yönetmeliklerle, kurumların ve hizmetlerin özellikleri dikkate alınmak suretiyle farklı çalışma mühletleri tespit olunabilir. Cumhurbaşkanı, yurt dışı kuruluşlarda hizmetin gerektirdiği hallerde, hafta tatilini Cumartesi ve Pazardan öteki günler olarak tespit edebilir.” kararı yer almaktadır.

Bu çerçevede, 657 sayılı Kanun’un 99 uncu unsuru yönetime çalışma saatlerini belirleme konusunda bağlı değil, takdire dayalı bir yetki tanımaktadır. Bu kapsamda kamu kurumları; mesai başlangıç ve bitiş saatlerini öne çekebilir, öğlen ortalarını yine düzenleyebilir, çalışma saatlerini iftar saatlerine uygun hale getirebilir ve hizmetin niteliğine nazaran esnek çalışma uygulamalarına gidebilir.

Ancak, maddede genel olarak verilen bu yetki emele matuf kullanılmalıdır. Ramazan ayına yönelik yapılacak düzenlemelerin kamu hizmetinin sürekliliğini aksatmaması, haftalık çalışma müddetini ortadan kaldırmaması, eşitlik ve ölçülülük unsurlarına uygun olması gerekmektedir.

Ramazan ayında beslenme ve dinlenme tertibinin değişmesi, günlük ömür temposunun farklılaşması ve iftar saatlerinin belirleyici hale gelmesi, çalışma verimliliği üzerinde direkt tesirler oluşturabilmektedir. Bu nedenle mesai saatlerinin yine düzenlenmesi, sadece çalışanların taleplerine yönelik bir kolaylık olarak değil, kamu hizmetinin daha aktif sunulmasını sağlayabilecek idari bir önlem olarak da kıymetlendirilmektedir.