Öğrenciye cinsel taciz davasında öğretmen yeniden yargılanacak

Anayasa Mahkemesine başvuran müracaatçılar, ortaokula giden çocuklarının öğrencisi olduğu ortaokulda misyon yapan öğretmen hakkında 2018 yılında İstanbul’da şikayetçi oldu. Argümanlara nazaran öğretmen, çocuğa diğer öğrencilerden farklı davranmış; gece geç saatlerde fotoğraf göndermiş, hafta sonu bildiriler atmış, sınıf arkadaşları aracılığıyla çiçek yollamış ve fizikî temas içeren hareketler gerçekleştirmiştir.

Soruşturma sonucunda iddianame düzenlendi. İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesi yargılama sonunda öğretmenin eylemlerinin cinsel istismar değil cinsel taciz kabahatini oluşturduğuna hükmederek 11 ay 7 gün mahpus cezasına çarptırdı. Verilen mahpus cezası bakımından ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildi. Müracaatçıların itirazı da reddedildi.

Cinsel taciz yargılamasında ne eksik kaldı?

Anayasa Mahkemesi, yargılama sürecini bir bütün olarak değerlendirdiğinde birden fazla kritik eksiklik tespit etti.

Müfettiş raporu değerlendirmeye alınmadı: Kartal İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü müfettişlerinin hazırladığı ve görgüye dayalı öğrenci beyanlarını içeren rapor, Mahkemece istenmedi ve değerlendirilmedi. Oysa bu rapor olayın aydınlatılması bakımından değer taşıyan tespitler içeriyordu.

Fiziksel temas savları gereğince araştırılmadı: Başvurucunun anlatımına nazaran sanığın beline sarıldığı ve omzuna elini attığı tarafındaki iddiaların hangi kanıta dayanılarak sübut bulmadığı karardan anlaşılamıyor. Mahkeme bu hareketlerin gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda ilgili ve kâfi bir inceleme yapmadı.

Çocuğun üstün faydası gözetilmedi: Anayasa Mahkemesi, kovuşturmada çocuğun üstün faydası unsuru bağlamında haklarının korunmasına yönelik gerekli itinanın gösterilmediğini saptadı.

Suç vasfı tartışmalı bırakıldı: Aksiyonların cinsel taciz mi yoksa daha ağır bir hata mu oluşturduğuna ait nitelendirme kararda açıkça ve anlaşılır biçimde ortaya konulmadı.

AYM Cinsel Taciz Müracaatında Ne Karar Verdi?

Anayasa Mahkemesi tüm bu eksikliklerin bir bütün olarak değerlendirildiğinde müracaatçının şikayetine yönelik etkili bir ceza kovuşturması yapılmadığı sonucuna ulaştı. Bu durum Anayasa’nın 17. unsurunda garanti altına alınan maddi ve manevi varlığın korunması ve geliştirilmesi hakkının ihlali olarak nitelendirildi.

Mahkeme, hak ihlalinin sonuçlarının giderilebilmesi için tekrar yargılama yapılması gerektiğine hükmederek davayı İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderdi. Müracaatçılara 40.487,60 TL yargılama masrafı ödenmesine de karar verildi.