Çok baskı ve sınırsız özgürlük çocukları suça sürükleyebiliyor

Karadeniz Teknik Üniversitesi (KTÜ) Tıp Fakültesi Psikiyatri ve Ruh Sıhhati Ana Bilim Kısmı Öğretim Üyesi Prof. Dr. Evrim Özkorumak Karagüzel, çocukların cürümden korunmasında ailenin belirleyici rolü ile ilgili değerlendirmelerde bulundu.

Çocukları suça iten ya da koruyan çevresel faktörler ortasında ailenin yer alabildiğini, bu tesirin ele alındığı birçok çalışmanın bulunduğunu lisana getiren Karagüzel, aileyle ilgili değişkenlerin süreç üzerinde tesirli olup olmadığının belirlenmesi ve müdahale edilebilecek alanların araştırılması gerektiğini söz etti.

Ailenin yapısal özellikleri, fonksiyonlarını yerine getirip getiremediği, çocuğa sıcak ve dengeli bir ortam sunup sunamadığının değerli ögeler olduğuna dikkati çeken Karagüzel, çocuğun duygusal ve fizikî muhtaçlıklarının karşılanma seviyesinin de belirleyici olduğunu aktardı.

Karagüzel, ekonomik zorlukların bu gereksinimlerin karşılanmasını güçleştirebileceğini lisana getirerek, “Beslenme, barınma ve ısınma üzere temel ihtiyaçlar de sıkıntılara yol açabilir. Bunlar çocuk üzerinde olumsuz tesirler yaratabilir. Genel olarak ailenin dağınık olmaması, huzurlu ve dengeli bir ortam sunması çocuk açısından değerli.” diye konuştu.

Ebeveyn tavırlarının çocuk davranışları üzerinde kıymetli bir belirleyici olduğunu vurgulayan Karagüzel, çok katı ve kuralcı bir aile yapısının, çocuğun kabahat davranışına yönelme riskini artırabileceğini tabir etti.

“Çocuğun birinci toplumsallaştığı alan aile”

Prof. Dr. Karagüzel, sınırların ve kuralların gereğince belirlenmediği, çok hoşgörülü ve kontrolsüz tavrın da bir cins ihmal olarak değerlendirilebileceğine işaret ederek, bu durumun çocukta davranış meselelerinin ortaya çıkmasına taban hazırlayabileceğini kaydetti.

Ailede kabahat işleyen bireylerin bulunmasının kıymetli bir faktör olduğunu anlatan Karagüzel, kelamlarını şöyle sürdürdü:

“Çocuğun birinci toplumsallaştığı alan aile. Münasebetiyle çocuk, aile içindeki ebeveynlerin ve kardeşlerin birbirine nasıl davrandığını, problemler karşısında nasıl reaksiyon verdiklerini müşahedeler. Ayrıyeten ebeveynin dış dünyayla alakalarını ve davranışlarını da yakından izler. Şayet aile içinde şiddet üzere olumsuz davranışlar sergileniyorsa, çocuk buna direkt maruz kalmasa bile şahit olabilir ve bu çeşit bir ortam onun davranışlarını etkileyebilir.”

Karagüzel, çocuğun olumsuz medya içeriklerine, sinemalara yahut öbür araçlara kontrolsüz erişiminin de bir etken olabileceğini belirterek, “Çocuğun aileye yakınlık hissetmesi gerekir. Bunu sağlayabilmek için aile ortamının sıcak, şefkatli ve sevgi dolu olması değerlidir. Bu noktada aile eğitimi ön plana çıkıyor. Yani ebeveynlerin çocuğa nasıl davranacaklarını şuurlu olarak belirlemeleri gerekir.” diye konuştu.

Kuralların açık, net ve öngörülebilir olduğu, çocuğun hudutları bildiği fakat tıpkı vakitte anne babanın ilgi ve sevgisinin olduğu aile ortamı oluşturmanın kıymetli olduğuna dikkati çeken Karagüzel, “İkinci kademede çocuğu denetlemek kıymetli. Üçüncüsü de kesinlikle çocuğun eğitiminin desteklenmesi gerekiyor zira kabahat işleyen çocukların büyük kısmında okul terkleri var.” dedi.