Türkiye artık ‘yaşlı ülke’ statüsünde
Birleşmiş Milletler kriterlerine nazaran yaşlı nüfus oranı yüzde 8’i aşan ülkeler “yaşlı ülke” olarak tanımlanıyor. Prof. Dr. Cevdet Yılmaz, Türkiye’nin bu eşiği aştığını belirterek, yaşlanan nüfusun ekonomik ve toplumsal tesirlerine karşı acil siyaset geliştirilmesi gerektiğini vurguladı.
OMÜ Eğitim Fakültesi Türkçe ve Toplumsal Bilimler Eğitimi Kısım Lideri Prof. Dr. Cevdet Yılmaz, nüfusun yaşlanma sürecini, bu sürecin toplumsal ve ekonomik tesirleri ile faal yaşlanma anlayışının farklı boyutlarını kıymetlendirdi.
TÜRKİYE’DE YAŞLI NÜFUSUN ORANI SÜRATLE ARTIYOR
Nüfus yaşlılığı ile ilgili bilgilendirmede bulunan Prof. Dr. Cevdet Yılmaz, “Nüfusun yaşlanmasının iki temel nedeni var. Doğurganlık oranlarının düşmesiyle mevcut nüfus içinde yaşlı nüfus oranının artması ve hayat müddetinin uzaması. Beşerler artık yalnızca daha uzun yaşamıyor, ileri yaşlarda da daha fazla nüfus daha uzun mühlet hayatta kalıyor. Bu durum, toplumların yaş ortalamasını süratle üst çekiyor. Çalışma hayatı açısından bakıldığında 65 yaş ekseriyetle emeklilik yaşı kabul edilse de üretkenlik ve toplumsal hayat bakımından 55 yaş üstü nüfus da yaşlılık sürecine dahil ediliyor. Dünya bilgileri açık bir tablo ortaya koyuyor. 1950’de dünya nüfusunun yüzde 8’i 60 yaş üstüyken, bu oran 2014’te yüzde 12’ye yükseldi. 2050’de ise yüzde 21’e ulaşması bekleniyor. Günümüzde Japonya, İtalya ve Portekiz üzere ülkeler yaşlı nüfus oranının en yüksek olduğu ülkeler ortasında yer alıyor. Bu tablo karşısında pek çok ülke, faal yaşlanmayı destekleyecek yeni stratejiler geliştirmek zorunda kalıyor. Türkiye de bu sürecin dışında değil. Türkiye’de yaşlı nüfusun toplam nüfus içindeki oranı son yıllarda süratle artıyor. Son 10 yılda genel nüfus artış suratı sonlu kalırken, yaşlı nüfus çok daha süratli büyüdü. Birleşmiş Milletler kriterlerine nazaran yaşlı nüfus oranı yüzde 8’in üzerine çıkan ülkeler ‘yaşlı ülke’ olarak kabul ediliyor ve Türkiye bu eşiği aşmış durumda” sözlerini kullandı.
‘AMAÇ, YAŞLILARIN BAĞIMSIZ VE ONURLU BİR ÖMÜR SÜRMESİNİ SAĞLAMAK’
Nüfustaki yaşlanmanın ekonomik ve toplumsal açıdan birçok sorun yarattığını belirten Prof. Dr. Yılmaz, “Nüfusun yaşlanması sadece demografik bir sorun olmayıp, ekonomik ve toplumsal sonuçlar da doğuruyor. İşgücüne iştirakin azalmasıyla birlikte emeklilik sistemleri, sıhhat hizmetleri ve toplumsal güvenlik düzenekleri üzerindeki baskı artıyor. Avrupa ülkelerinde bu sürecin kamu maliyesi açısından riskler oluşturduğu ve jenerasyonlar ortası dayanışmayı zayıflatabileceği vurgulanıyor. Bu nedenle faal yaşlanma, yalnızca yaşlı bireyleri değil, toplumun genel refahını ilgilendiren bir husus olarak öne çıkıyor. Faal yaşlanma; yaşlı bireylerin uzun mühlet sağlıklı, üretken ve toplumsal ömrün içinde kalmasını amaçlıyor. Bu süreç sadece istihdamla hudutlu kalmıyor; istekli faaliyetler, bilgi ve tecrübenin genç jenerasyonlara aktarılması ile toplumsal ve kültürel yaşama iştirak da bu anlayışın kıymetli ögeleri ortasında yer alıyor. Maksat, yaşlı bireylerin bağımsız ve onurlu bir hayat sürmesini sağlamak” dedi.
SOSYAL MÜNASEBETLERİN AZALMASI, YALNIZLIK VE TOPLUMSAL İZOLASYON RİSKİNİ ARTIRIYOR
Kent hayatının; kalabalık, gürültü, hava kirliliği ve hizmetlere erişimde yaşanan zorluklar nedeniyle yaşlı bireyler için kimi zahmetler barındırdığını söyleyen Dr. Yılmaz, şöyle konuştu:
“Ekonomik şartlar, eğitim seviyesi ve toplumsal etraf yaşlılık periyodundaki gereksinimleri belirginleştirirken, bilhassa bayanlar daha kırılgan bir pozisyonda bulunabiliyor. Emeklilikle birlikte toplumsal alakaların azalması, yalnızlık ve toplumsal izolasyon riskini artırıyor. Buna rağmen yaşlı bireylerin bilgi ve ömür tecrübesi, jenerasyonlar ortası bağların güçlenmesi açısından kıymetli bir paha taşıyor. Bu noktada kırsal hayat; tabiatla iç içe olma, üretkenlik imkanları ve toplumsal dayanışma yapısıyla faal yaşlanma açısından kıymetli fırsatlar sunuyor. Kentlerde artan hayat maliyetleri emeklileri daha sade bir yaşama yöneltirken, kırsal hayat bu açıdan avantaj sağlıyor. Önümüzdeki yıllarda yaşlı nüfusun artışıyla birlikte yaşlı dostu yerleşimler ve ‘yerinde yaşlanma’ anlayışının ehemmiyeti daha da artacak. Yaşlı nüfusa sunulacak faal yaşlanma seçenekleri hakikat siyasetlerle âlâ yönetilirse kamu kaynakları üzerindeki baskı daha az olacaktır. Bu nedenlerle etkin yaşlanma süreci yeterli takip edilmeli, yaşlanan nüfusun üretkenlikten kopmasına göz yumulmamalıdır. Yakın bir gelecekte pasif yaşlı nüfus kabusuyla uyanmak istemiyorsak süreci yeterli takip etmeli, yaşlanma sürecini fırsata çevirecek siyasetler üretmeli, bunları geliştirmeli ve süratle uygulamaya başlamalıyız.”