Alevlere koşan harika anneler

İzmir Büyükşehir Belediyesi bünyesinde vazife yapan bayan itfaiye işçisi, bir yandan yangın ve afetlerde hayat kurtarırken bir yandan da anneliğin yükünü ve hasretini taşıyor. Çocuklarından farklı geçen uzun nöbetlere karşın misyonlarından vazgeçmeyen itfaiyeci anneler, fedakarlıklarıyla hem alanda hem meskende kahramanlık hikayesi yazıyor.

İzmir Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi Başkanlığı bünyesinde misyon yapan bayan itfaiye işçisi, Anneler Günü’nde hem alevlerle gayret eden hem de çocuklarını büyüten güçlü bayanlar olarak yaşadıkları zorlukları anlattı. İtfaiyeciliğin disiplin ve dayanıklılığıyla anneliğin şefkatini tıpkı yürekte taşıyan bayanlar, iki sorumluluğu da büyük bir özveriyle sürdürüyor. Yangınlara ve afetlere müdahale ederken birden fazla vakit çocuklarından uzak kalan itfaiye işçisi anneler, misyon şuuru ile annelik duygusu ortasında güçlü bir istikrar kurduklarını söz etti.                                                                                                                              

“Çocuğum uyuduğunda bile özlüyorum”

İzmir Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi Başkanlığı’nda 6 yıldır itfaiye memuru olarak misyon yapan Elif Kamile Şahbudak, bir yandan yangınlara müdahale ederken bir yandan da 2 yaşındaki oğlu Görkem’i büyütüyor. Misyonu nedeniyle uzun saatler konutundan uzak kaldığını söyleyen Şahbudak, en güç hissin hasret olduğunu belirterek, “Çocuğum meskende uyurken bile onu özlüyorum. İşim gereği 24 saat boyunca farklı kalıyoruz. İnsan çocuğuyla uyumayı seviyor. O anı yaşayamayınca bir boşluk hissediyorsunuz. Lakin Görkem, itfaiyeci bir annenin çocuğu olduğu için memnun. Buraya geldiğinde çok seviniyor. Alanda olmak sıkıntı lakin sevmediğiniz bir işi yapmak bence çok daha sıkıntı. Bu yüzden tüm yorgunluğumuzu unutabiliyoruz. Annelik, yaptığımız işten biraz daha güç lakin birebir vakitte dünyanın en hoş hislerinden biri” diye konuştu.

“Çocuk olaylarında daha hassas oluyoruz”
Anne olduktan sonra mesleksel bakış açısının değiştiğini tabir eden Şahbudak, bilhassa çocukların yer aldığı hadiselerde duygusal olarak daha fazla etkilendiğini belirterek, “Anne olduktan sonra empati hissimiz daha da arttı. Alanda profesyonel olmak zorundayız fakat kimi olayların akabinde duygusal olarak etkilenebiliyoruz” dedi. Doğum sonrası misyona dönüş sürecinin kendisi için kolay olmadığını da anlatan Şahbudak, o günleri şu sözlerle anlattı: “İlk günlerim ağlayarak geçti. Lakin ‘yapamayacağım’ deseydim muhtemelen geri dönemezdim. Bu mesleğin gerekliliği bu; devam etmek zorundaydım.”

“İlk günden itibaren buraya ilişkin olduğumu hissettim”
İzmir Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi Başkanlığı’nda 16 yıldır misyon yapan itfaiye memuru Damla Ertuğrul, hem mesleksel tecrübesi hem de annelik seyahatiyle dikkat çekiyor. Eşi İlker Ertuğrul’un da itfaiyeci olduğunu belirten Ertuğrul, alanda geçen yılları, aile hayatını ve anneliği anlattı. İtfaiyeciliğin hayatında çok özel bir yere sahip olduğunu söz eden Ertuğrul, mesleğe başlama sürecini şu sözlerle lisana getirdi: “Hayallerimin ortasında yoktu lakin vazifeye başladığım birinci günden itibaren buraya ilişkin olduğumu ziyadesiyle hissettim. Yeterli ki buradayım, uygun ki itfaiyeciyim.”

“İtfaiyeci anneler daha kahraman”

Eşi İlker Ertuğrul ile birlikte uzun yıllar alanda misyon yaptıklarını söyleyen Ertuğrul, bu sürecin hem kuvvetli hem de güçlü bir bağ oluşturduğunu tabir etti.

10 yaşında Seçkin ve 6 yaşında Eren isminde iki oğlu olan Ertuğrul, çocuklarının gözünde itfaiyeci olmanın farklı bir mana taşıdığını belirterek, “Eren arkadaşlarına ‘Annem itfaiyeci. O bir üstün kahraman gibi’ diyor. Bu beni çok keyifli ediyor. Bütün anneler kahraman ancak itfaiyeci anneler daha kahraman. Kendi çocuğunu konutta bırakarak, öteki çocukları kurtarmaya gitmek; insanların canını, malını kurtarmaya gitmek kolay değil. Evladından farklı öteki bir yerde uyumak kolay değil. Mesleğimiz sıkıntı lakin her şeye karşın inanılmaz keyifli” dedi.

“İtfaiye benim evim”

Mesleğin hayatındaki yerini güçlü bir halde tanımlayan Ertuğrul, kelamlarını şöyle sürdürdü:

“İtfaiye benim konutum. Hamilelik vakitlerimi bile burada geçirdim. Yeterli ki itfaiyeciyim, güzel ki anneyim ve düzgün ki itfaiyeci bir anneyim.” Çocuklarına bırakacağı en büyük mirasın mesleği ve duruşu olduğunu söyleyen Ertuğrul, “Ömür uzunluğu çocuklarım beni anlatsın istiyorum.  Anlatacaklarından da eminim. İtfaiyecilikte vardiyalı sistem uygulanıyor. O nedenle ya babaları ya da anneleri konutta yoktu. Bu da aslında çocuklarımı daha güçlü, daha şuurlu yaptı” sözlerini kullandı. Damla Ertuğrul’un 6 yaşındaki oğlu Eren, “Annemi çok seviyorum, onuna gurur duyuyorum” derken, 10 yaşındaki oğlu Nadir, “Annem benim için bir kahraman. Bence öbürleri için de kahraman, zira itfaiyeci. Yangınlarda insanları kurtarıyor. Annemi o yüzden çok seviyorum” dedi.

Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı