Murat Ülker’den Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumaklı’ya israfa karşı takviye

Son Tüketim Tarihi (STT)’nin “güvenlik”, Tavsiye Edilen Tüketim Tarihi (TETT)’nin ise “kalite” odağına vurgu yapan Ülker, hakikat bilginin israfı önleyeceğini belirtti.

İş insanı Murat Ülker, toplumsal medya hesabı üzerinden yaptığı açıklamada, Türkiye’nin stratejik önceliklerinden biri olan besin israfı konusunu gündeme taşıdı. Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumaklı’nın açıklamalarına atıfta bulunan Ülker, besinin tarladan sofraya gelene kadar büyük bir emek ve güç harcanarak üretildiğini hatırlatarak, her yıl çöpe giden tonlarca besinin sürdürülebilir bir gelecek için büyük bir kayıp olduğunu belirtti.

Kamuoyunda sıkça karıştırılan tarih ibarelerinin israfı tetiklediğini belirten Murat Ülker, tüketicilerin Son Tüketim Tarihi (STT) ve Tavsiye Edilen Tüketim Tarihi (TETT) kavramlarını karıştırdığını belirterek şunları yazdı:

“TARIM VE ORMAN BAKANIMIZ İBRAHİM YUMAKLI’NIN AÇIKLAMALARINA İSTİNADEN:

Gıda israfı bugün sırf ekonomik değil; çevresel, toplumsal ve etik boyutları olan global bir sorun olmakla birlikte Türkiye açısından da stratejik kıymete sahip bir mevzu. Ziraî üretimden güce, emeğe ve su kaynaklarına kadar büyük bir yatırım ve emekle üretilen besinin tüketilemeden çöpe gitmesi; hem ülke iktisadı hem de sürdürülebilir gelecek açısından değerli bir kayıp oluşturuyor. Bu nedenle gıdayı korumak, şuurlu tüketmek ve yanlışsız bilgiyi yaygınlaştırmak ortak sorumluluğumuz haline geliyor.

Bu noktada kamuoyunda sıkça karıştırılan iki kavramın hakikat anlaşılması büyük kıymet taşıyor: “Son Tüketim Tarihi” ve “Tavsiye Edilen Tüketim Tarihi”.

Son Tüketim Tarihi bulunan eserlerde belirtilen tarihten sonra tüketim, güvenlik açısından risk oluşturabilir. Bilhassa taze et, süt eserleri ve soğuk zincir gerektiren eserlerde bu bahis hayati kıymet taşır.

Tavsiye Edilen Tüketim Tarihi ise eserin güvenliğinden çok kalite özellikleriyle ilgilidir. Uygun şartlarda saklanan birçok paketli kuru besin, belirtilen tarihten sonra da belli bir mühlet tüketilebilir durumdadır. Burada belirleyici olan öge; eserin ambalaj bütünlüğü, saklama şartları ve rastgele bir bozulma belirtisi gösterip göstermediğidir.

Dünyada birçok ülkede besin israfını azaltmaya yönelik çalışmalar kapsamında bu bahiste toplumsal farkındalık artırılmaya çalışılıyor. Emel; tüketici sıhhatini korurken gereksiz besin kaybını önlemek.

Bu nedenle tüketicilerin:

• tarih sözleri ortasındaki farkı gerçek bilmesi,
• ürünleri uygun şartlarda saklaması
• ambalajı hasarlı yahut bozulma belirtisi gösteren eserleri tüketmemesi,
• güvenlik ve kalite ayrımını şuurlu biçimde değerlendirmesi büyük ehemmiyet taşıyor.

Gıda konusunda hakikat bilgiyle hareket etmek; hem tüketici sıhhatine hem de ülkemizin kaynaklarını muhafazaya katkı sağlar.

Sonuç olarak, besin tarihlendirme sistemlerine ait tartışmaların bilimsel bilgi, düzenleyici çerçeve, tüketici davranışları ve sürdürülebilirlik amaçları birlikte kıymetlendirilerek yürütülmesi gerekmektedir. Bu süreçte temel öncelik; insan sıhhatinden taviz vermeden, tüketici itimadını koruyarak ve besin israfını azaltacak istikrarlı bir sistemin oluşturulması olmalıdır. Bu mevzuda Tarım ve Orman Bakanlığı uygulamalarını destekliyoruz”